บทที่ 66 66

“ที่จริงคุณจะหันมามองก็ได้นะ ผมไม่ว่าอะไรหรอก” 

ภาสกรพูดด้วยรอยยิ้ม ยิ่งเรนิตาเขินอายมากเท่าไรเขายิ่งอยากดึงเธอเข้ามากอดให้หายมันเขี้ยวมากเท่านั้น

“ฉันไม่อยากมอง เร็วๆ เลย” เรนิตาเสียงเขียวทันทีที่รู้ว่าชายหนุ่มต้องการจะพูดแกล้งให้เธออาย

“โอเคๆ เสร็จแล้วครับ” ภาสกรยิ้มให้เรนิตาที่หันมามองเขาด้วยใบหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ